Door de bomen naar het bos kijken

Vandaag deed ik wat onderzoek naar "micro-learning" en het viel me op dat in ons vakgebied een enorme hoeveelheid jargon is ontstaan. Zoek op kennis en leren, of erger nog, op knowledge of learning en je kan makkelijk 10 bierviltjes vullen met de termen die je tegemoet komen. Vaak worden die termen gekoppeld aan software producten die klanten op vernieuwende wijze laten afrekenen, met dure, niet-efficiente, draagvlak ontberende oude instrumenten als training en e-learning. Veel te weinig aandacht wordt besteed aan de vraag, hoe nu een langdurige verandering met betrekking tot de houding t.o.v. kennis en leren te bewerkstelligen. Nieuwe tools zijn leuk, maar zonder een goede verankering van de onderliggende kennis en leerprocessen, zal ook de werking van bijvoorbeeld micro-learning in de tijd snel afnemen, om vervolgens op de e-learning vuilnisbelt te belanden.

De sleutel ligt in het verbinden. Klinkt misschien alweer ouderwets, maar is wel het bos, waarop de tools soms het zicht ontnemen. Wij geloven in kennisontwikkeling van beneden naar boven. Dat betekent dat op het uitvoerende niveau begonnen moet worden met het verbinden. Degenen die kennisontwikkeling en -behoud belangrijk vinden, moeten de medewerkers op dat niveau betrekken bij het kennis- en leerproces. Laat hen aan het woord, neem de moeite om uit te leggen wat je wil bereiken, waarom het belangrijk is en erken hun inbreng in het proces. Alleen dan wordt er relevante kennis ontwikkeld (die aansluit bij de belevingswereld van diegenen die de kennis moeten hebben) en zijn mensen genegen die kennis door middel van leerinspanningen tot zich te nemen. Een tool en bijbehorende werkwijze implementeren is niet zo moeilijk. Een omgeving creëren waarin de inbreng van de eigen medewerkers (én die van bijvoorbeeld leveranciers/parners) het startpunt is, gestimuleerd wordt en erkend wordt, is iets ingewikkelder.

Comments are closed.